Autisme of narcisme?

Op deze website komen ruim anderhalf jaar na het publiceren van het blog ‘De blinde vlek van niet autisten’, nog steeds vele reacties op dit blog. Wat duidelijk werd in de reacties, is dat veel mensen zonder autisme zich gepest voelen door hun (ex)partner met autisme. Of zelfs zoveel boosheid hebben jegens hun partner met autisme, dat je je kunt afvragen of hun partners wel een vorm van autisme hebben. Of is het misschien iets anders dat psychiaters en psychologen over het hoofd zien?

Nergens in de DSM staat, dat mensen met autisme bewust, dus willens en wetens, hun omgeving pesten. Nergens in de DSM staat, dat mensen met autisme kunnen manipuleren. Sterker nog, door het bij sommige mensen met autisme ontbreken van gevoel voor context (wel in de DSM benoemd), hebben mensen met autisme vaak moeite met sarcasme of het kunnen plaatsen van een opmerking in de juiste context. “Bij de rotonde rechtdoor”, kan voor iemand met autisme tot enorme onduidelijkheid leiden: Hoe dan? Hoe ga ik over dat bloemenperkje heen dat midden op de rotonde staat?

Aansluiting bij anderen vinden

Iemand met autisme kan dingen letterlijk nemen, een opmerking niet begrijpen, overprikkeld raken door geluid of licht. Iemand met autisme kan het moeilijk vinden om interactie aan te gaan, omdat er zoveel tegelijk gebeurt in interactie met andere mensen. Iemand met autisme kan soms niet bijbenen wat er allemaal gebeurt in een groep. Maar iemand met autisme zal niet willens en wetens een ander pesten. Tenzij die persoon gewoon een lelijke persoonlijkheid heeft. Maar in de kern, zijn de meeste mensen met autisme er juist op uit om aansluiting te vinden bij anderen. Ze zijn er niet op uit om anderen pijn te doen.

Hoe kan het dan, dat zoveel partners van mensen met autisme zich gepest voelen, totaal miskend of zelfs emotioneel misbruikt? Zou hier niet iets anders aan ten grondslag kunnen liggen?

Een persoon met autisme kan moeite hebben met het delen van emoties of met het aangaan van wederkerig contact. Dit kan partners pijn doen, want je wilt een relatie waarin alles gedeeld mag worden en waarin respect is voor elkaar. Het mooie van de meeste mensen met autisme is, dat zij wel degelijk hetzelfde willen, maar soms niet weten hóe. Je kunt het er met elkaar over hebben en tot een soort afspraak komen; ‘Als ik huil, ben ik verdrietig en wil ik een arm om me heen’. De meeste mensen met autisme zullen dit dan doen. En de meeste partners zullen het waarderen dat iemand met autisme die moeite doet.

Dus waar komt dat gevoel van pesten, miskend worden of zelfs emotioneel misbruik dan vandaan?

Narcistische misleiding

Wellicht ligt het antwoord in narcisme. Anders dan autisme, dat een ontwikkelingsstoornis is, is narcisme een anti sociale persoonlijkheidsstoornis. Er is veel overlap in de kenmerken van hoe het zich uit: een narcist toont geen empathie; een narcist is veel op zichzelf; een narcist houdt geen rekening met anderen; een narcist is vaak slim; een narcist gaat geen wederkerige relatie aan.

Deze kenmerken overlappen met de kenmerken van autisme in de DSM. Wat de DSM er niet bij vertelt, is dat een narcist in staat is om iedereen te misleiden, dus ook de psychiater of psycholoog die een diagnose moet stellen. Psychiaters en psychologen, die niet bekend zijn met narcisme, zullen geneigd zijn om de diagnose ‘autisme’ te stellen, terwijl er sprake is van narcisme.

Een narcist wil niet wat een autist wil

Wat iemand met autisme daadwerkelijk onderscheidt van de narcist, zijn deze kenmerken: iemand met autisme wíl heel graag contact; iemand met autisme wíl veranderen voor de ander; iemand met autisme wíl vriendschappen; iemand met autisme is bereid tot zelfreflectie; iemand met autisme wíl zichzelf ontwikkelen; iemand met autisme heeft een eigen ‘ik’.

Narcisten willen en hebben dit allemaal niet. Ze zeggen dat ze het willen, maar dat is de manipulatie die zij toepassen om een eigen ego op te bouwen. Narcisten zijn erop uit om via de ander een voorraad aan ego op te bouwen en schuwen geen middel om dat te bereiken. Zij zijn manipulatief, ze liegen, hun verhalen zijn nooit consistent, ze voelen niets voor anderen en pesten de ander om zichzelf beter te voelen.

Dus als je denkt dat je in een relatie zit met iemand met autisme, maar diegene geeft je steeds het gevoel dat iets niet klopt…. Bedenk dan, dat je mogelijk te maken hebt met iemand met een anti sociale persoonlijkheidsstoornis, die veel kenmerken van autisme heeft. En bedenk ook, dat degene die de diagnose ‘autisme’ stelde gemanipuleerd is door de narcist. De meeste psychiaters en psychologen kunnen narcisme niet onderscheiden van iemand met kenmerken van autisme, omdat zij gemanipuleerd worden door de narcist die ze onderzoeken.

De diagnose narcisme stel je zelf. Als partner, kind, collega of vriend(in) van iemand met deze anti sociale persoonlijkheidsstoornis.

5 gedachten over “Autisme of narcisme?”

  1. Door het bij sommige mensen met autisme ontbreken van gevoel voor context, kan hierdoor mogelijk ook erg rechtlijnig en niet passend bij de context (omgang partner vreemde) gereageerd worden.

  2. Aanvulling op het blog: de arts Asperger, die de naam gaf aan deze diagnose, kwam in het nieuws als nazi. Hij deelde de diagnose ‘psychopatische autist’ uit aan kinderen, die daarna vermoord werden. Maar bestaat een psychopatische autist wel? Of is er dan sprake van een anti sociale persoonlijkheidsstoornis? En zou het kunnen zijn, dat de arts Asperger zichzelf herkende in de ‘psychopatische autisten’, die hij diagnosticeerde? En is daarmee de diagnose niet aan herziening toe? Zou de arts Asperger zelf de kenmerken verward hebben en de naam Asperger gegeven hebben aan mensen die eigenlijk niet in het autisme spectrum thuishoren?

  3. Hoi, wat ook lastig is met personen die wellicht anti sociaal persoonlijkheidsstoornis of narcisme hebben is dat deze nooit of weinig vrijwillig de stap naar de hulpverlening zullen nemen. Laat staan een onderzoek voor diagnose ondergaan. Hen mankeert immers niets. Meestal met druk van omgeving of verplicht. En als je dan een bv psychiater hebt die hier geen rekening mee houdt of inderdaad in de charmes en manipulatie trapt blijft dit uitgesloten. Dat is jammer, . Er zijn raakvlakken , maar id bv als voorbeeld kan ik niet liegen om bestwil , was en ben ik constant op zoek naar hulp, en zijn mijn emoties intens. Ik ken twee mensen met narcisme , een met de diagnose en de andere zal nooit hulp zoeken.

  4. Soms denk ik wel eens dat ik een autist ben.. ik herken alles waar een autist naar verlangt. Alleen snap ik dan weer wel dat je niet dwars door een perkje hoeft als men rechtdoor bij de rotonde zegt. Maar ik heb wel moeite met veranderingen in mijn dagelijkse bezigheden.

    1. Hoi Pieternella, niet alle autisten nemen de taal letterlijk, dat kan slechts een kenmerk zijn naast zoveel andere kenmerken. Wat bedoel je met ‘waar een autist naar verlangt’? Bedoel je misschien structuur, regelmaat, de mogelijkheid je af te zonderen en meer van die kenmerken die vaak genoemd worden? Als je het zeker wilt weten, kun je je laten onderzoeken. Maar belangrijker is misschien, dat je een omgeving voor jezelf creëert waarin je gewoon jezelf kunt zijn. Een etiket/diagnose is niet altijd handig om te hebben, maar misschien wel voor jezelf als je jezelf beter wilt leren kennen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *