Loslaten? Gebruik je (bl)hokje

Door: Secunda Kayin (pseudoniem)

35 jaar ben ik. Als dertiger heb ik inmiddels al veel meegemaakt. Leuke, minder leuke en verdrietige ervaringen. Helaas lijkt het erop dat deze twee laatst genoemde ervaringen op één of andere manier maar aan mij blijven ‘plakken’. Of ligt het anders en kom ik er zelf niet van los? Heb ik er moeite mee om negatieve ervaringen los te laten?

Ja! Hoe hard ik ook werk om negatieve ervaringen los te laten, het lukt mij niet. Mijn brein lijkt de weg naar loslaten niet te kennen. Misschien kun je alleen loslaten vanuit je ‘hart’? De reden dat het niet lukt brengt mij ook weer tot malende gedachten over wat er moet gebeuren om dat wel te kunnen.

Van rechts voor naar de ‘black hole’

Gelukkig ben ik naar mijn collega’s open over mijn ‘informatieverwerkingsstoornis in het autistisch spectrum’. Als ik voor een zoveelste keer mopper over een irritatie, zegt een nieuwe collega ineens: “Laat het los!” Ik vertel hem dat dit juist is waar ik moeite mee heb. Direct daarna zegt hij: “Verplaats het naar een hokje ergens in je hoofd”. Het meest wonderlijke gebeurt. Terwijl hij de woorden zegt, visualiseer ik onbewust direct een hogesnelheidslijn van rechts voor in mijn hoofd naar links achter in mijn hoofd. Hetgeen dat ik moet loslaten verplaatst zich in de richting van een soort ‘black hole’ én verdwijnt! Tot op de dag van vandaag herinner ik mij zelfs niet meer waar het over gaat.

Ik heb deze ‘black hole’ benoemd tot (bl)hokje. Snel uit te spreken en ik weet wat het is. Minder leuke en verdrietige ervaringen kan ik naar dat gedeelte in mijn brein sturen. Soms verdwijnen ze. Soms komen sterkere ervaringen toch nog terug gekropen uit mijn (bl)hokje. Maar ik denk dat dit een eerste stap is naar een makkelijkere manier van accepteren én loslaten van datgeen waar ik zelf geen grip op heb.

Een cadeautje, de juiste woorden

Waar ik mij nu van bewust ben geworden, is dat openheid over een anders werkend brein andere mensen kan inspireren tot meedenken. Zij hoeven mij niet altijd te begrijpen, maar ik blijf mijn best doen om hen ook te begrijpen. En als ik zelf goed luister, ontvang ik misschien nog eens heel onverwachts een cadeautje. Een cadeautje dat bestaat uit precies de juiste woorden op het juiste moment van een bijzonder persoon!

4 gedachten over “Loslaten? Gebruik je (bl)hokje”

  1. Beste Secunda,

    Ik loop hier zelf ook tegenaan maar ga daar anders mee om. Wellicht kunnen we van gedachten wisselen over de mail en van elkaar leren. Staat je vrij, doe je dat liever niet, dan even goeie vrienden.

    Met vriendelijke groet,
    Jelle Wils

    1. Beste Jelle,

      Ik zou graag jouw manier van loslaten willen weten, aangezien ik hier zelf grote moeite mee heb. Kunnen we met elkaar in contact komen?
      Gr Lynn

  2. Hoi secunda.

    Loslaten is iets waar autisten heel erg veel moeite mee hebben. Het is een van de eigenschappen van autisme.
    De manier die jij hier beschrijft doet mij denken aan neuro linguistisch programeren,of beter gezegt:neuro visueel programeren.
    Dit kan zeker werken voor het loslaten van sommige zaken maar misschien minder goed voor emotionele gevoelens welke vaak erg sterk zijn bij autisten.
    Loslaten “uit je hart” is eigelijk het enige dat echt werkt,en dat kost bij sommige ervaringen “gewoon” veel tijd.

    Zelf heb ik ook heel erg veel moeite om negatieve ervaringen en gedachtes los te laten en er niet over te blijven doormalen. De enige manier die dan (soms) voor mij werkt is de wereld als geheel tot in het extreme relativeren,dit vanuit een natuurkundige achtergrond.Op de een of andere manier geeft dat mij troost.
    Religie zou ook troost kunnen bieden,en het misschien makkelijker kunnen maken om bepaalde zaken los te laten.
    Het “doormalen” is niet voor 100% een negatieve eigenschap denk ik. Soms heeft het ook bepaalde voordelen,bijvoorbeeld waneer je je wilt verdiepen in een bepaald onderwerp.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *